Day-3 Aug 11th 2017

ഇന്ന് 07:00am മണിയ്ക്ക് എങ്കിലും യാത്ര ആരംഭിക്കണം എന്ന പ്ലാനില്‍ ആണ് എല്ലാവരും അലാറം ഒക്കെ വെച്ചു കിടന്നത്. നേരത്തെ തന്നെ എല്ലാവരും കൃത്യമായി എഴുനേറ്റ് റെഡി ആയി. 07:00am മണിയ്ക്ക് മുന്നേ തന്നെ എല്ലാവരും ബാഗേജ് ഒക്കെയായി വണ്ടിയില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പ്രാര്‍ത്ഥനഒക്കെ കഴിഞ്ഞു Manali Town ല്‍ വന്ന് നേരെ  Manali - Leh Hill Highway Road ലൂടെ Rohthang Pass ലേയ്ക്ക്. അതാണ്‌ ഇന്നത്തെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളില്‍ ഒന്ന്‍.

 

Initial Reading of the Day

Behind the Wheel

Rohthang എന്ന വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥം Pile of Dead Bodies എന്നാണ്, എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മേഖലയിലെ അത്ര ദുഷ്കരമായ ഒരു ചുരം ആണത്. Manali മുതല്‍ Rohthang വരെ ഏകദേശ ദൂരം 51Km മാത്രമേ ഉള്ളു എങ്കിലും കാലാവസ്ഥയുടെ കാരുണ്യം പോലെ രണ്ടു മുതല്‍ നാല് മണിയ്ക്കൂര്‍ ഒക്കെ യാത്ര സമയം വേണ്ടി വന്നേക്കാം എല്ലാ വര്‍ഷവും മേയ് മാസം മുതല്‍ ഒക്ടോബര്‍ അവസാനം വരെ മാത്രമേ അതുവഴിയുള്ള റോഡ്‌ ഗതാഗതത്തിനായി തുറന്ന് കൊടുക്കുകയുള്ളൂ. അല്ലാത്ത സമയങ്ങളില്‍ റോഡും മലയും എല്ലാം നീക്കം ചെയ്യാനാവാത്ത വിധം മഞ്ഞു മൂടി കിടക്കും. Himachal Government ന്റെ Website ല്‍ Rhothang Permit ന് അപേക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധ വേണ്ട ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഒരു ദിവസം 800 പെട്രോള്‍ വാഹനങ്ങള്‍ക്കും 600 ഡീസല്‍ വാഹനങ്ങള്‍ക്കും മാത്രമേ പാസ്സ് അനുവദിയ്ക്കു. വണ്ടിയുടെ രെജിസ്ട്രേഷന്‍, Pollution Certificate എന്നിവ കൂടാതെ യാത്രക്കാരുടെ അധാര്‍ കൂടി ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ Permit ലഭിയ്ക്കുകയുള്ളൂ. മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം വണ്ടി ഡിസല്‍ ആണെങ്കില്‍ 10 വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ മാത്രം പഴക്കം ഉള്ളതായിരിക്കണം എന്നതാണ്. ഏതാണ്ട് 550 രൂപയാണ് Permit Fee ആയി അടയ്ക്കേണ്ടത്‌.

Guidelines for Rohthang Permit

യാത്ര തുടങ്ങി ഒരുപാട് ദൂരം പിന്നിടും മുന്‍പ് തന്നെ എന്താണ് ഈ റോഡ്‌ എന്ന് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി. മിക്കപ്പോഴും ചാറ്റല്‍ മഴയും മൂടല്‍ മഞ്ഞും ഉള്ളതിനാല്‍ റോഡ്‌ എല്ലായിടത്തും നനഞ്ഞ് ഈര്‍പ്പത്തോടെ തന്നെയാണ് ഉള്ളത്. കൂടാതെ വളരെ ഏറെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞതും കയറ്റവും ഇറക്കവും നിറഞ്ഞതുമായ  റോഡില്‍ കഷ്ട്ടിച്ചു രണ്ടു വണ്ടികള്‍ക്ക് കടന്ന് പോകാന്‍ ഉള്ള വീതിയെ ഉള്ളു, അതുകൊണ്ട് തന്നെ വലിയ ട്രക്കുകളെയും മറ്റും ഓവര്‍ ടേക്ക് ചെയ്യുക എന്നത് വളരെ ശ്രമകരവും അപകടകരവും ആണ്. രാവിലത്തെ യാത്രയില്‍ റോഡിന്റെ ഒരു ഭാഗം എല്ലായിപ്പോഴും താഴെ കാണാനാവാത്ത വിധം മഞ്ഞ് മൂടി കിടക്കുകയാണ്.

 

 Manali to Rohthang Road

ഒരു മണിക്കൂര്‍ പിന്നിടുമ്പോഴെയ്ക്കും എല്ലാവരുടെയും മൊബൈല്‍ റേഞ്ച് കാലിയായി. പിന്‍ സീറ്റില്‍ നിന്നും വിശപ്പിന്റെ വിളികളും ഉയര്‍ന്നു തുടങ്ങി. Marhi എന്ന സ്ഥലം രണ്ടു പര്‍വതങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ ഒരു ചെറിയ സമതല പ്രദേശമാണ്. അവിടെ മലകള്‍ ചേരുന്ന ഇടത്ത് ഒരു ചെറിയ തടാകവും അതിനു കുറുകെ ഒരു പാലവും ഉണ്ട്. അവിടെ ഇറങ്ങി ഒന്ന് രണ്ടു ഫോട്ടോസ് ഒകെ എടുത്തു അടുത്ത മല കയറ്റം തുടങ്ങുകയാണ് താഴെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ മലമുകളിലെ വളവുകളില്‍ കൂടെ വാഹനങ്ങള്‍ കയറി പോകുന്നത് കാണാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട്. രണ്ടാം Hair Pin വളവു കഴിഞ്ഞു സമതല പ്രദേശം പോലെ കാണപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് ഒന്ന് രണ്ടു ധാബകളും അങ്ങിങ്ങായി ചില ട്രക്ക് കളും മറ്റു വാഹങ്ങളും ഒക്കെ നിര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങളും അവിടെ Break Fast നായി നിര്‍ത്തി. Marhi എന്നാണ് ആ സ്ഥലത്തിന്റെ പേര്. Janatha Dhaba എന്ന ഒരെണ്ണത്തിലാണ് ഞങ്ങള്‍ കയറിയത്, റൊട്ടി, ആലൂ പറോട്ട, സബ്ജി ഒക്കെയാണ് വിഭവങ്ങള്‍.

 

 Check Dam and Bridge Near Marhi

 Check Dam Near Merhi

 Janatha Dhaba

Janatha Dhaba

Break Fast ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂര്‍ ഒക്കെ പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ റോഡ്‌ വീണ്ടും ഭയങ്കര ദുഷ്ക്കരമായി തുടങ്ങി, ഞങ്ങളുടെ സ്കോര്‍പിയോ അതിന്‍റെ Full Load ല്‍ ആണ് ഇപ്പോള്‍ യാത്ര, 7 തടി മാടന്‍ മാരും അവരുടെ ഒക്കെ ബാഗേജുകളും. വണ്ടി ഇടയ്ക്കിടെ ചെറിയ പിണക്കങ്ങള്‍ ഒക്കെ കാണിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ വണ്ടിയുടെ Oxygen സെന്‍സറുകള്‍, ഇല്ലാത്ത Oxygen വേണ്ടി തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതാവാം. കാല്‍ കൂടുതല്‍ അമര്‍ത്തിയാല്‍ വണ്ടി പിണങ്ങി നിന്ന് പോകുന്ന ഒരവസ്ഥ. ഇപ്പൊ ഏതാണ്ട് 10000 Feet മുകളില്‍ ഒക്കെ ആയിരിയ്ക്കണം യാത്ര. 

രണ്ടു മലകള്‍ ചേരുന്ന മൂലകളില്‍ നിന്ന് റോഡിലേക്ക് മഞ്ഞ് ഉരുകിയും മറ്റും ഒഴുകുന്ന വെള്ളം റോഡില്‍ കുറച്ചൊക്കെ കെട്ടി നില്‍ക്കുകയും റോഡിന്റെ ആ ഭാഗം അത്രേം പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ് താഴേയ്ക്ക് ഒലിപ്പിച്ചു നിരന്തരം കൊണ്ട്പോയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്യും. അത്തരം വെള്ളകെട്ടുകളെ NALLAH എന്നാണ് വിളിയ്ക്കുന്നത്. മിക്കപ്പോഴും അത്തരം NALLAH കളില്‍ ഒരു വളവും ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. മുന്നിലൊഴുകുന്ന കലക്ക വെള്ളത്തില്‍ റോഡ്‌ ഉണ്ടോ, കുഴി എത്ര ആഴത്തില്‍ എന്നൊന്നും അറിയാനാവാതെ വാഹനം ഇറക്കേണ്ടി വരുന്നവരാണ് ഈ റോഡിലെ മിക്ക ആദ്യ വരവുകാരും. ഇനി ഞങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിടെണ്ടത് ഈ റുട്ടിലെ അതി പ്രശസ്തവും യാത്രക്കാരുടെ പേടിസ്വപ്നവുമായ RANI NALLAH എന്ന വെള്ളകെട്ടിനെയാണ്. ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നേ പോയ വലിയ ട്രക്ക് കടന്ന് പോയത് തന്നെ അതിന്റെ ടയര്‍ പാതി വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങിയാണ്. മുന്‍കരുതല്‍ എന്ന നിലയില്‍ നമ്മടെ വണ്ടിയിലെ യാത്രക്കാര്‍ ഒകെ ഇറങ്ങി പുറത്തു നിന്ന് നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ ഒക്കെ തന്നത് കൊണ്ട് പുതഞ്ഞു പോകാതെ ഒരു വിധത്തില്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്കോര്‍പിയോ ചാടി കുലുങ്ങി തെറിച്ചു ഒക്കെ മറുകര എത്തി. 

അധികം ദൂരം പിന്നിട്ടില്ല, ഏതാണ്ട് 10:00am മണിയോട് കൂടെ മുന്നിലെ കാഴ്ച്ച മറയ്ക്കുന്ന മൂടല്‍ മഞ്ഞില്‍ നിന്ന് പതിയെ പതിയെ ROHTHANG എന്ന ബോര്‍ഡ് തെളിഞ്ഞു വരുന്നു. വണ്ടിയ്ക്കുള്ളില്‍ നിന്നും ആര്‍പ്പു വിളിയോ, കൈകൊട്ടലോ ഒക്കെ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ROHTHANG ചുരം അഥവാ PASS ഈറൂട്ടിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയതും ഏറ്റവും ദുഷ്ക്കരുവും പേടിപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു ഭാഗമാണ്. സമുദ്രനിരപ്പില്‍ നിന്ന്  13058 Feet ഉയരത്തിലാണ് അത് ഉള്ളത്. ശരീരം കുത്തി തുളച്ചു കയറുന്ന തണുപ്പ്, അന്തരീക്ഷത്തിലെ Oxygen കുറവു മൂലം വലിയ തോതില്‍ ശ്വാസം വലിയ്ക്കേണ്ടിയും വരുന്നുണ്ട് അധിക നേരം നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയില്ല അവിടെ. എലാവരും കൂടിയും ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റക്കും Photo ഒക്കെ എടുത്തു വേഗം തന്നെ വണ്ടിയ്ക്കുള്ളിലേയ്ക്ക്.

 

Vijeesh annan and Me

Arun with Travelers from Banglore

Prayer Pile

വീണ്ടും യാത്ര തുടരവേ വഴിയരികിലെ ഒരു കാഴ്ച്ച കണ്ടു ഞങ്ങള്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി. മഞ്ഞു മൂടിയ മലനിരകളുടെ വിദൂര കാഴ്ച്ച. കാണുമ്പോള്‍ വളരെ അടുത്താണെന്ന് തോന്നി ചിലരൊക്കെ കുറച്ചു നടന്നൊക്കെ നോക്കി. പക്ഷെ Google Map നോക്കിയപ്പോഴാണ് ആ മല നിരകള്‍ 100Km ഓളം ദൂരെയാണെന്നു മനസ്സിലാകുന്നത്‌. ആ നല്ല ദ്രിശ്യങ്ങളുടെ Photo ഒക്കെ എടുത്ത് വീണ്ടും യാത്ര.

 

  Distant view of Icy Moutains 

Distant view of Icy Moutains

Rohthang Pass കഴിഞ്ഞ് റോഡില്‍ താഴേയ്ക്കുള്ള ഇറക്കങ്ങളും സമതല പ്രദേശങ്ങളും ഒക്കെ ഇടവിട്ടുള്ളതായി കാണപ്പെട്ടു. റോഡിന്റെ ഒരു വശത്ത്‌ എന്തായാലും എല്ലായ്പ്പോഴും താഴ്ച്ച അല്ലെങ്കില്‍ നദി / നീര്‍ച്ചാല്‍, മറു വശത്ത്‌ മല എന്നതാണ് സ്ഥിതി.  ഇടയ്ക്കു ഒരു ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ച്ച കണ്ട് വണ്ടി നിര്‍ത്തി എല്ലാരും ഇറങ്ങി ഫോട്ടോ ഒക്കെ എടുത്തു.  മുന്നില്‍ ദൂരെയായി മഞ്ഞണിഞ്ഞ പാര്‍വത നിരകളും, ഇടതു വശത്ത്‌ മാനംമുട്ടെ നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടു പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന ദൂരകാഴ്ച്ചയും. ചിലര്‍ തണുപ്പകറ്റാന്‍ ആത്മ ശാന്തി  നേടി വീണ്ടും വണ്ടിയ്ക്കുള്ളിലെയ്ക്ക്. പിന്നീടുള്ള യാത്രയില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ വഴിമുടക്കികളായി ചെമ്മരിയാടുകള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിശയം എന്തെന്നാല്‍ ചില ആട്ടിന്‍ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം ഇടയന്‍മാര്‍ ആരും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണ്. അവരിങ്ങനെ ഹിമാലയന്‍ പച്ചപ്പ്‌ മേഞ്ഞു ഒന്നിനെയും കൂസലില്ലാതെ സ്വതന്ത്രരായി നടക്കുകയാണ്.

Distant view of Icy Moutains

View in Between Mountains

 A Flock of Sheep

When a Flock of Sheep Near a Nallah blocked us

Manali യില്‍ നിന്ന് ഏതാണ്ട് 150 Km പിന്നിട്ട് കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനകം വണ്ടിയുടെ ഇന്ധനം Reserve ആയി, Console ലെ Warning light ഒക്കെ കത്തി. ഇനിയും ഏതാണ്ട് പത്തിരുപതു Km ഓടിയാല്‍ മാത്രമേ ഈ റൂട്ടിലെ ഏക Petrol Pump ല്‍ എത്താന്‍ കഴിയൂ. ഏറ്റവും വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞ ഈ Himalayan റോഡില്‍ അതിന്റെ പരമാവധി ഭാരം വഹിച്ച് നീങ്ങുന്ന സ്കോര്‍പിയോ ഇനി പരമാവധി മൈലേജ് കൂടി നല്‍കണം എന്ന് വാശി പിടിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ലെല്ലോ. ഞങ്ങള്‍ കണക്കു കൂട്ടുന്നത്‌ ഒരു 6-7 Kmpl ഒക്കെ വെച്ചാണ്. പക്ഷെ അങ്ങനെ എങ്കില്‍ എപ്പൊഴേ വഴിയ്ക്ക് കിടക്കേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പൊ Co Driver സീറ്റില്‍ അരുണ്‍ ആണ് മുന്നില്‍ എന്റെ കൂടെ, ആഗ്രഹപൂര്‍വ്വം Rohthang ല്‍ കൂടെ ഒക്കെ വണ്ടി ഓടിച്ച് തളര്‍ന്നു ഇരിയ്ക്കുകയാണ്. ലോകത്ത് ആത്മവിശ്വാസം എന്നത് കണ്ടു പിടിച്ചത് തന്നെ അവന്‍ ആണ്, ഞങ്ങടെ ചങ്ക് AL - Arun. നിങ്ങള് ചവിട്ടി വിടടേ, തീരാന്‍ ഒന്നും നേരമായില്ല. എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തു ആശങ്കയുടെ കാര്‍മേഖം ഉണ്ട്. ഇവിടെങ്ങാന്‍ വെച്ചു തീര്‍ന്നാല്‍ എന്ത് ചെയ്യും ആരോട് സഹായം തേടും. ഭാഗ്യത്തിന് വഴിക്ക് കിടത്താതെ ഞങ്ങളുടെ രഥം ഈ റൂട്ടിലെ ഏക Petrol Pump പ്രവര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന Tandi യില്‍ എത്തിച്ചു. ഇനി ഒരു പരീക്ഷണത്തിനു തയ്യാറല്ലാത്തതിനാല്‍ Full Tank ആകുന്നത് വരെ അടിച്ചു. കാരണം ഇനി LEH എത്തുന്നത് വരെ മറ്റൊരു Petrol Pump ഇല്ല എന്നത് തന്നെ. ഇവിടെ നിന്നും ഇനി Leh വരെ ഏതാണ്ട് 400Km അതിനിടയില്‍ 365Km പിന്നിട്ടാലെ അടുത്ത Petrol Pump ഉള്ളു. ഞങ്ങള്‍ ഇപ്പൊ ഏതാണ്ട്  38Litre Diesel അടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇനി എന്തായാലും ഒരു ആശങ്കയ്ക്ക് വക ഇല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.  

 

One and Only Fule Station of Mnali - Leh Road

ഞങ്ങളുടെ റൂട്ടിലെ അടുത്ത പ്രധാനപ്പെട്ട ഇടം Keylong ആണെന്ന് പറയാം. ഇന്നത്തെ Lunch അവിടെയാണ് പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്നത് ഏകദേശം 02:00pm ഓട് കൂടി ഞങ്ങള്‍ Keylong ല്‍ എത്തി. അവിടെ  Neel Kanth Nalwa എന്ന ഒരു Hotel നിന്നും ആണ് Lunch കഴിച്ചത്. മോശമല്ലാത്ത ഭക്ഷണം പക്ഷെ വിലയും മോശമല്ലാത്ത അത്ര കൂടുതല്‍ തന്നെ. Veg / Chicken Fried Rice, Rotti ഒക്കെയാണ് ഉള്ളത്, പക്ഷെ ഇത്തരമൊരു യാത്രയില്‍ ഞങ്ങളുടെ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നു Veg കഴിയ്ക്കുന്നതാവും നല്ലത്. കാരണം വഴിയെ പറയാം. കഴിച്ച Hotelകാര്‍ അവിടെ Stay ചെയ്യാനുള്ള facility ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു canvas ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ അവരുടെ മുറിയൊക്കെ പോയി കാണുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ Rent ഒക്കെ കേട്ടപ്പോള്‍ എന്നതായാലും Stay അവിടെ വേണ്ട എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.

 

Manali മുതല്‍ Leh വരെയുള്ള 575km ദൂരം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഓടി തീര്‍ക്കാം എന്ന അഹങ്കാരമൊന്നും യാത്ര പ്ലാന്‍ ചെയ്തപ്പോഴേ ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല. അത് മാത്രമല്ല ഈ റൂട്ടിലെ മിക്ക യാത്രികരും ചെയ്യും പോലെ ഏറ്റവും ദുഷകരമായ പാതി ദൂരം പിന്നിട്ട് എത്തുന്ന SARCHU മേഖലയില്‍ ഒരു രാത്രി തങ്ങുക അതോടൊപ്പം കാലാവസ്ഥ Oxygen നിരക്ക് എന്നിവയുമായൊക്കെ Acclaimed ആവുക എന്നതൊക്കെയാണ് ലക്ഷ്യം. Sarchu ഒരു വലിയ Town ഒന്നുമല്ല, പക്ഷെ ആ സ്ഥലത്തെ അറിയപ്പെടുന്നത് "HIMALAYAN MID WAY CAMP" എന്നാണ്. ഈ റോഡ്‌ തുറന്നിരിയ്ക്ക്ക്കുന്ന May മുതല്‍ October വരെയുള്ള സീസണ്‍ സമയത്ത് മാത്രം പ്രവര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന Camping Tent കളാണ് Sarhcu ന്റെ പ്രത്യേകത.

യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ സംഭവിച്ച മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം കൂടി, നാട്ടിലെ ഒരു അതിപ്രശസ്ത പൊതുമേഖല സ്ഥാപനത്തിന്റെ തലപ്പത്തിരിയ്ക്കുന്ന നമ്മടെ വിജീഷ് അണ്ണന് ഇന്നലെ Manali യില്‍ ആയിരുന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഒരു Urgent കാള്‍ വന്നിരുന്നു. ലീവ് അനുവദിച്ചു എങ്കിലും വിദേശ പ്രതിനിധികളുമായോ മറ്റോ ഉള്ള വളരെ അത്യാവശ്യമായ ഒരു Meeting നായി August 14ന് അണ്ണന് തിരികെ തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തെണ്ടാതായി ഉണ്ട്. കാര്യങ്ങള്‍ ആകെ കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു. Return Flight Ticket വരെ എടുത്തു വെച്ചിരിയ്ക്കയാണ്. പിന്നെ ഇവിടെ വരെ വന്നിട്ട് Rohthang Pass പോലും കാണാതെ തിരികെ പോകുന്നത് എങ്ങനെ. വിജീഷ് അണ്ണന്‍ ആകെ നിരാശയിലായി. അവസ്സാനം, ഞങ്ങളോടൊപ്പം Keylong വരെ വരാം എന്നും തൊട്ടടുത്ത ദിവസ്സം അതിരാവിലെ Keylong ല്‍ നിന്നും Manali വരെയുള്ള ബസ്സില്‍ Manali വന്ന്, അടുത്ത ബസ്സില്‍ Delhi, അവിടുന്ന് Rajadhani Express ല്‍ നാട്ടിലേയ്ക്ക് എന്ന് തീരുമാനിച്ചാണ് ഇന്ന് ഞങ്ങളോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുന്നത്.

  

അങ്ങനെ Lunch ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു നേരത്തെ തീരുമാനിച്ച Sarchu എന്ന സ്ഥലം എത്തും മുന്നേ റോഡിന്റെ വലതു സൈഡില്‍ പുഴയോരത്തായി ഒരു കൂട്ടം Camping Tent കള്‍ കാണുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ സ്ഥലം ഇത് Jispa ആണ്, Sarchu ഇനിയും ഇവിടെ ഇന്ന് പത്തിരുപതു കിലോമീറ്റര്‍ കൂടിയുണ്ട്. വിജീഷ് അണ്ണനെ നാളെ വെളുപ്പിനെ തിരികെ Keylong ല്‍ കൊണ്ട് വിടേണ്ട സൗകര്യം കൂടി പരിഗണിച്ച് Jispa ല്‍ തന്നെ ഇന്ന് രാത്രി താമസിയ്ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച് റോഡിനു വലതു വശം താഴെ നദിക്കരയിലെ ആ Camping Tent ലേയ്ക്ക് വണ്ടി പതിയെ ഇറക്കി. ഭാഗ്യം, അവിടെ ഇന്ന് Vaccent Tent കള്‍ ഉണ്ട്, Rent ഉം വലിയ കുഴപ്പം ഇല്ല 1500 രൂപ Complimentory Breakfast. ഞങ്ങള്‍ മൂന്ന് Tent കള്‍ ആണ് എടുത്തത്. നല്ല പെരുമാറ്റവും, സഹകരണവുള്ള ജോലിക്കാര്‍.Tent കളുടെ അകമെല്ലാം വൃത്തിയായി സൂക്ഷിചിരിയ്ക്കുന്നു, അത്യാവശ്യം വൃത്തിയുള്ള വിരികളും പുതപ്പുകളും. Toilet ആണ് എടുത്തു പറയേണ്ട ഒന്ന്, Tent ആണെങ്കിലും വൃത്തിയുള്ള Euopian Toilet.

 

ഞങ്ങള്‍ ഒന്നു ഫ്രഷ്‌ ആയി വന്ന് Dining Tent ല്‍ ചെന്നു കോഫിയും Snacks ഉം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കെ ഞങ്ങളുടെ തണുപ്പ് മാറ്റാന്‍ ഉള്ള ഇന്ധനത്തിന്റെ ലഭ്യതയെ കുറിച്ച് അവിടെ ചോദിച്ചു. ഒന്നും വിഷമിയ്ക്കേണ്ട, എന്താ വേണ്ടതെന്നു പറയു സംഖടിപ്പിക്കാം എന്ന ഹൃധ്യമായ ചിരിയോടു കൂടിയ മറുപടി. പിന്നെ ഒന്നും താമസിച്ചില്ല. ഞങ്ങള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത് അവര്‍ സംഖടിപ്പിച്ചു. മറ്റ് Tent കളില്‍  ഉള്ള Guest നെ ബുദ്ധിമുട്ടിയ്ക്കാതെ അത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി പുഴയോരത്തു ഒരു Dine Out സെറ്റപ്പ് തന്നെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. ആവശ്യമായ Bottle Water, Glasses, Side Dishes ഒക്കെ അവിടെയ്ക്ക് എത്തിച്ചുതരുന്നുണ്ട്. അതിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള കാഴ്ച്ചകള്‍ രാത്രി വൈകിയും അവിടുന്ന് എഴുനേല്‍ക്കാന്‍ തോന്നുകയില്ല. 08:00 pm ഒക്കെ ആയപ്പോള്‍ തന്നെ തണുപ്പ് കൂടി വരികയാണ്.

    

ഞങ്ങള്‍ ഡിന്നര്‍ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞും സാധനം തീരുന്നതോടൊപ്പം നദി തീരത്തെ Dine Out ല്‍ തന്നെ തുടരവേ, Camping Tent ജീവനക്കാര്‍ ചിലര്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇരിയ്ക്കുന്നതിനടുത്തായി കുറെ വിറകുകള്‍ കൊണ്ട് വന്നിട്ട് ഒരു Camp Fire സെറ്റ് ചെയ്തു. അതിനന്റെ ഒരു കുറവു കൂടിയേ ഉള്ളായിരുന്നു. പിന്നെ പാട്ടായി കവിതയായി നാടന്‍ പാട്ടായി.

 

From Dine Out Tent

Camp Fire

അങ്ങനെ ഈ യാത്രയില്‍ വളരെ നല്ല ഒരു ദിവസം കൂടി ചിലവഴിച്ച ശേഷം ഹിമാലയന്‍ കാറ്റിനോടൊപ്പം അരിച്ചു കയറുന്ന തണുപ്പില്‍ നിന്നും കമ്പിളി പുതപ്പിനടിയിലേയ്ക്ക്.

Starting km - 4936

Ending km - 5172

Total - 236 Km

Day-2 Aug 10th 2017

ഒന്നാം ദിവസത്തെ നീണ്ട യാത്രയും ഡ്രൈവും ഒക്കെ കൂടെ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു, പക്ഷെ 07:00am ന്  മുന്നേ തന്നെ കൂട്ടത്തില്‍ ആരുടെയോ മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചു. യെസ്, അതെന്റെ തന്നെ ആണ്. എത്ര ലേറ്റ് ആയി എത്തിയാലും മെസ്സേജ് അയക്കണേ എന്ന് പറഞ്ഞാണ് രാത്രി വീട്ടുകാരി വിളിച്ചു ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തത്. ഇന്നലെ എത്തിയ ഉടനെ മെസ്സേജ് അയക്കുകയും ചെയ്തതാണ്. അവള് വിളിച്ചു ചോദിയ്ക്കുന്നു Safe ആയി എത്തിയല്ലോ അല്ലെ, ഇപ്പൊ റൂമില്‍ തന്നെ അല്ലെ ഉള്ളത് എന്നൊക്കെ. അതെ എന്താടോ എന്ന് ചോദിച്ചതും അവള്‍ പറയുന്നു Manali റോഡില്‍ മണ്ണിടിഞ്ഞു വീണു, റോഡ്‌ ബ്ലോക്ക്‌ ആയെന്നും ഒക്കെ വാര്‍ത്തയില്‍ പറയുന്നുണ്ടല്ലോ എന്നൊക്കെ. സത്യത്തില്‍ അത് കേട്ട നിമിഷത്തില്‍ തന്നെ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറഞ്ഞു പോയി.

www.indianexpress.com/article/india/himachal-pradesh-landslide-mandi-national-highway-many-dead-injured-ndrf-rescue-operation-on-manali-4795047/

ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഓരോരുത്തര്‍ ആയി എഴുന്നേറ്റു, അപ്പോഴേക്കും കോഫി എത്തി. കാപ്പി കുടിയോടൊപ്പം മുറിയുടെ വെളിയിലേക്കുള്ള ബാല്‍ക്കണി തുറന്നു വെളിയിലേയ്ക്കിറങ്ങി. ആഹ, നല്ല തണുപ്പുണ്ട്, Whether Report കളില്‍ ഒക്കെ 11 ഡിഗ്രി ഒക്കെ ആണ് കാണിയ്ക്കുന്നെ, ഏതാണ്ട് നമ്മുടെ മൂന്നാറിലെ ഒക്കെ പോലെ തന്നെ. ബാല്‍ക്കണിയില്‍ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള കാഴ്ച്ചയാണ് അപാരം. മുഴുവന്‍ കായ്ച്ചു വിളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആപ്പിള്‍ മരങ്ങള്‍.

View from Balcony

View form the Balcony

View from thhe Balcony - Apple Trees

Apples

ഇന്നത്തെ ദിവസം Local Site Seeing ആണ് പ്ലാന്‍, ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ട് ദിവസങ്ങളോളം കാണാനുഉള്ള കാഴ്ച്ച. ആഗസ്റ്റ്‌ Manali യിലെ സീസണ്‍ സമയം അല്ല. അതുകാരണം തന്നെ ഇവിടെ ഭയങ്കര തണുപ്പോ ഉറഞ്ഞു കൂടി കിടക്കുന്ന മഞ്ഞോ ഒന്നും എങ്ങും തന്നെ കാണാന്‍ കഴിയില്ല. കൂടാതെ ഇന്ന് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു ജോലി കൂടെ ഉണ്ട്, നാളത്തെ Rohthang Pass യാത്രയ്ക്കുള്ള പാസ്സ് Himachal LSGD ല്‍ നിന്നും എടുക്കുക എന്നതാണ്. www.rohtangpermits.nic.in എന്ന Govt. വെബ്സൈറ്റില്‍ കൂടെ വേണം ഞങ്ങള്‍ക്കും വണ്ടിയ്ക്കും അതിലെ കടന്നു പോകാന്‍ ആവശ്യമായ Pass എടുക്കാന്‍. അതിനായ എല്ലാരുടെയും പേരും വിലാസവും ഒക്കെ വേണം. ഏതാണ്ട് 10:00am ഓടു കൂടി എല്ലാവരും Break Fast ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു റെഡി ആയി താഴേയ്ക്ക് വന്നു. ഓരോരുത്തരായി ആന കരിമ്പിന്‍ കാട് കണ്ടപോലെ ആപ്പിള്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലേയ്ക്ക്. അവിടുത്തെ Security പറഞ്ഞു നിങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം പറിച്ചടുക്കുക. തോട്ടത്തിന് വെളിയിലേയ്ക്കു കൊണ്ട് പോകാന്‍ കഴിയില്ല. എല്ലാരും ഒന്നോ രണ്ടോ ഒക്കെ മാത്രം ആപ്പിള്‍ പറിച്ചു നമ്മടെ കാറിലേയ്ക്കു.

 

In Apple Plantation near our Hotel

Our Sweet Himalayan Chariot

ആദ്യ ലക്ഷ്യം Manali Town ല്‍ അവശ്യ സാധനങ്ങളുടെ ചെറിയ ഷോപ്പിംഗ്‌. Manali ലെ Rope Car ആണു മറ്റൊരു ലക്ഷ്യം. പിന്നെ ഇത്തരം യാത്രികര്‍ക്കിടയില്‍ പരസ്യമായ രഹസ്യം, Himachal Pradesh ന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും പലതരം ലഹരി ചെടികളുടെ കൃഷിയും അവ സംസ്കരിച്ച് ഉണ്ടാക്കുന്ന ലഹരി പദാര്‍ഥങ്ങളുടെ വിപണനവും നിയമപരമാണ്. Manali യില്‍ അടുത്തു അത്തരം രണ്ടു കേന്ദ്രങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, Little Italy എന്നറിയപ്പെടുന്ന Old Manali യും Little Israel എന്നറിയപ്പെടുന്ന Kasol ഉം. Old Manali അടുത്തായതിനാല്‍ എന്തായാലും അവിടം ഒന്ന് സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ നാളെ മുതല്‍ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ഉയര്‍ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയില്‍ Oxygen കുറവു മൂലം വന്നേക്കാവുന്ന Acute Mountain Sickness (AMS) നെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ മണാലിയില്‍ ഒരു ദിവസം ചിലവഴിച്ചു ഇവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥയോടൊക്കെ ഒരു Acclamation വരേണ്ടതും ആവശ്യമാണ്‌.

 

Initial Odo Reading of the Day

Manali Town ല്‍ നിന്നും ഞങ്ങള്‍ ചിലര്‍ Wind Coat, Glouse,  Thermal Inner, Mountain Boot എന്നിവയൊക്കെയാണ് വാങ്ങിയത്. അവിടെ ഒന്ന് വില പേശി മേടിച്ചാല്‍ ഭയങ്കര ലാഭത്തിനു കിട്ടും എന്ന് മുന്നേ തന്നെ ചില കൂട്ടുകാര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാനും വാങ്ങി കമ്പിളി നൂല്‍ കൊണ്ടുള്ള ഒരു സ്വെറ്ററും ഒരു ഓവര്‍ കോട്ടും. ബൂട്ട് Manali ല്‍ നിന്ന് വാങ്ങാം എന്ന ലക്ഷ്യത്തില്‍ ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ നിന്ന് വെറും ഒരു ചെരുപ്പും കെട്ടി വന്നതാണ്. ഒരു പാട് നല്ല Trekking Boot മിക്ക കടകളിലും ഉണ്ട്, പക്ഷേ നിര്‍ഭാഗ്യം എന്ന് പറയട്ടെ 10 സൈസ് നു മുകളിലേയ്ക്ക് എങ്ങും തന്നെ കിട്ടാനില്ല. ഓക്കേ, വിട്ടുകള, LEH യില്‍ ചെന്നു വാങ്ങാം എന്ന് എല്ലാരും സമാധാനിപ്പിച്ചു. അത് കഴിഞ്ഞു നേരെ പോയത് Rope Way Station നിലേയ്ക്ക് ആണ്.

 

At Cable Car Station - Manali

At Cable Car Station - Manali

Rope Way Station ല്‍ തിരക്കൊന്നും ഇല്ല, Base Station മുതല്‍ Hill Top വരെ ഏതാണ്ട് 2Km നീളുന്ന Cable Car യാത്രയ്ക്ക് 900 രൂപയാണ് Ticket ചാര്‍ജ്. സീസണ്‍ അല്ലാത്ത കൊണ്ടാവാം അത് നിര്‍ത്തി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനു ചുറ്റും ഉള്ള കാഴ്ച്ചകള്‍ ഒക്കെ വളരെ ഭംഗിയുള്ളവയാണ്‌. Rope Way Station ലെ കഫേയില്‍ നിന്ന് കോഫി കുടിച്ചു അവിടെ ആകെ ചുറ്റി കണ്ടു പാര്‍ക്കിംഗ് ലേയ്ക്ക് വന്നു. അവിടെ എന്തോ ഒരു തുരങ്ങത്തിന്റെ പണി നടക്കുന്നു. അതിനെപറ്റി അന്വേഷിച്ചപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് Rohthang ലേയ്ക്കുള്ള അപകടം പിടിച്ചതും സഞ്ചാരികളെ ഹരംകൊള്ളിയ്ക്കുന്നതുമായ Hill Road ഇനി കുറച്ചു കാലംകൂടിയെ കാണൂ എന്നും, അതിനു ബദല്‍ ആയി പുതിയ തുരംഗം പണി നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നും. അപ്പോള്‍ ഇനി ഇത്തരം യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങുന്നവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ Rohtang Pass എന്ന ഒരു വലിയ ഒരു കടമ്പ തന്നെഇല്ലാതാവുകയാണ്. മറിച്ച് സാഹസികത ആസ്വദിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അതിനുള്ള അവസരവും.

Tea Time near Rohthang Tunnel Site - Manali

A Valley near Cable Car Station

തിരികെ പോകുന്ന വഴിയില്‍ ഒരു Hidumba Temple ഉണ്ട് അതുകൂടി കാണാന്‍ ഇറങ്ങിയെങ്ങിലും സീസണ്‍ ഒന്നും അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗൈഡ്കളോ മറ്റു സന്ദര്‍ശകരോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ Google ന്‍റെ സഹായത്താല്‍ ആ നിര്‍മിതിയെ കുറിച്ച് മനസിലാക്കി. മഹാഭാരതത്തിലെ പഞ്ചപാണ്ടാവരില്‍ ഒരാളായ ഭീമസേനന്‍റെ ഭാര്യായ ഹിടുമ്പി ദേവി തപസുചെയ്ത ഇടമാണത്. 1555 ല്‍ അന്നത്തെ മഹാരാജാവായ ബഹാദൂര്‍ സിംഗ് ആണ് ഹിടുമ്പി ദേവിയുടെ ആരാധനയ്ക്കായി ഈ ക്ഷേത്രം പണി കഴിപ്പിച്ചത്. ഏറെ സമയം ചിലവഴിയ്ക്കാതെ അവിടുന്നു Old Manali ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തിരിച്ചു.

 

Hidumba Temple

Little Italy അഥവാ Old Manali എന്നത് കുറെ Antique Shop കളും കരകൌശല സാധനങ്ങളും അതിലേറെ വിദേശികളും നിറഞ്ഞ ഒരു തെരുവായാണ് ആദ്യം കാണപ്പെട്ടത്. അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് ഒരു പ്രവേശന കവാടം പോലെ ഒരു ലോഹ നിര്‍മിതമായ പാലമാണ് ഉള്ളത്. ആ പാലം കടന്നാല്‍ ശെരിക്കും നമ്മള്‍ ഏതോ യൂറോപ്യന്‍ തെരുവുകളില്‍ എത്തിപ്പെട്ട പ്രതീതിയാണ്, നോക്കുന്നിടത്തൊക്കെ വിദേശ ടൂറിസ്റ്റ്കള്‍. 

 

Street View - Little Italy / Old Manali

അവിടെയ്ക്ക് കടക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ വഴിയരികില്‍ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത് ഒരു ചെടിയാണ് കേട്ടോ, പാലം കടന്നു ഇടതു വശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു പോകുമ്പോള്‍ ഒരു കുന്നിലേയ്ക്കുള്ള കുത്തനെയുള്ള കയറ്റം ആണ്. അതങ്ങനെ കയറി ചെല്ലുമ്പോള്‍ വണ്ടി പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ പോലും ഇടമില്ലാത്ത തെരുവ്, ഇരുവശവും കടകള്‍. അവയില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടവ CAFE കള്‍ ആണ്. മുന്‍പ് പോയ ഒരു സുഹൃത്ത് ഏകദേശ Location പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്‌ NIRVANA CAFE എന്ന ഒരെണ്ണം കണ്ടു പിടിച്ചു. ഈ CAFE കളില്‍ പ്രധാന പരിപാടി എന്നത് Night Party കള്‍ ആണ് പ്രത്യേകിച്ചും Smoke Party with DJ എന്ന് പറയാം. പകല്‍ സമയങ്ങളില്‍ മിക്ക CAFE കളും ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നവയാണ്. എന്തായാലും കയറിയതല്ലേ ഒരു ഹിമാലയന്‍ കോഫിയും കുടിച്ചു, അന്ന് വൈകുന്നേരത്തെ Party Schedule ഉം ചോദിച്ചറിഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നും പതിയെ Scoott ആയി.

 

The Most Wanted Bush

At Nirvana Caffe

At Nirvana Caffe

CAFE യില്‍ നിന്ന് വെളിയില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങളില്‍ ഒരാള്‍ക്ക്‌ മാത്രം ഒരു ആഗ്രഹം, അല്ല ഒരു ദുരാഗ്രഹം. എന്തായാലും ഇവിടെ വരെ വന്നതല്ലേ, എന്തേലും ഒന്നു വാങ്ങാതെ പോകുന്നത് എങ്ങനാ. സംഗീതം പഠിക്കാന്‍ സിംഹത്തിന്റെ മടയില്‍ ചെന്നു എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ ചെന്നത്തിയതോ ഒരു സന്യാസിവര്യന്റെ മുന്നില്‍. ആവിശ്യം അറിയിച്ചപ്പോള്‍. ദക്ഷിണ വെയ്ക്കാനല്ല, ഊരും പേരും ജാതകവും ആണ് ആ ഇഷ്ട്ടന്‍ ചോദിച്ചത്. Kerala, Trivandrum എന്നൊക്കെ കേട്ടതും അദ്ദേഹം ഭയങ്കര Excited ആയി. അങ്ങൊരുരു പുലിയല്ല പുപ്പുലിയാ, ഓരോരോ വര്‍ഷവും Tourist Season കളില്‍ മുടങ്ങാതെ കോവളത്തും വര്‍ക്കലയും തപസ്സ് അനുഷ്ട്ടിക്കാന്‍ വരുന്ന പാവം സ്വാതികന്‍. ചുമ്മാ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. സാധനം വാങ്ങാന്‍ മുട്ടി വന്നവന്‍ വിലകേട്ടു ഞെട്ടി. പക്ഷേ, ഒരു Sample എന്ന നിലയില്‍ അവന്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന Lights ന്റെ തുമ്പത്തു ആ മഹാ ഋഷി വര്യന്‍ തന്റെ കയ്യില്‍ ഇരുന്ന ഒരു മോതിരത്തോളം മാത്രം വരുന്ന കുഞ്ഞു ഡപ്പയില്‍ നിന്നും എന്തോ ഒരു സാധനം വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് എടുത്ത് പുരട്ടി കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ നിന്ന ഞങ്ങളില്‍ രണ്ടു പേര്‍ക്ക് രണ്ടു മിട്ടായി ആണ്  തന്നത്.

 

Sage of Old Manali

Street View Old Manali

എന്തായാലും അവിടുത്തെ ഇടപാടുകള്‍ ഒക്കെ മതിയാക്കി വണ്ടി പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്ത ഇടത്തേയ്ക്ക് ചെന്നപ്പോഴാണ് അടുത്ത പണി, കുന്നിന്‍ മുകളിലേയ്ക്ക് വന്ന വഴി തിരികെ പോകാന്‍ കഴിയാത്ത വിധം Road Block ആയി. കുറെ കൂടെ മുന്നിലേയ്ക്ക് ചെന്നപ്പോഴാണ് Manali യുടെ യഥാര്‍ത്ഥ ഗ്രാമ ജീവിതം എന്താണ് എന്നറിഞ്ഞത്. തടിയും കല്ലും കൊണ്ട് നിര്‍മിച്ച വീടുകള്‍ ആണ് എങ്ങും. അത്ര ധനികരായ ജനത ഒന്നുമല്ല. ചെറിയതോതില്‍ ഗോതമ്പ് പാടങ്ങള്‍ കാണുന്നുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ വീട്ടാവശ്യത്തിനുള്ള ധാന്യങ്ങള്‍ കൃഷി ചെയ്യുന്നതാവാം.  

 

Village Area - Old Manali

മഹാമഹര്‍ഷി തന്ന മിട്ടായി തിന്നോണ്ട് വണ്ടിയില്‍ കയറിയതും തല പമ്പരം പോലെ കറങ്ങുന്നു, ഞാന്‍ വണ്ടി ഓടിച്ചാല്‍ ഈ കുന്നും മലയും താണ്ടി കടക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്ന്  പറഞ്ഞു വണ്ടി അരുണിനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. എന്നോടൊപ്പം രണ്ടാമത്തെ മിട്ടായി കഴിച്ച വിശാഖിനും ഏതാണ്ട് എന്റെ അതെ അവസ്ഥ. ഒരു വിധം Manali Town വരെ എത്തി. നേരത്തെ മറന്ന ചില അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങള്‍, രാത്രി ഭക്ഷണം, മനുഷ്യരുടെ ഇന്ധനം എന്നിവ വാങ്ങി Room ലേയ്ക്ക് തിരികെ പോയി. അവശ്യ സാധനങ്ങള്‍ ആയി വാങ്ങിയത് മറ്റൊന്നും അല്ല 6 Portable Oxygen Cylinder കളും, AMS നു ഉള്ള Diamox Tablet കളും ആണ്. 

 

അത് പറഞ്ഞില്ലെല്ലോ പകല്‍ സമയത്തെ കറക്കത്തിനിടെ യാത്രാ ക്യാപ്റ്റെന്‍ അരുണ്‍ നാളെ Rohthang Pass കടക്കുന്നതിനും LEH വരെ ഞങ്ങളും വണ്ടിയും എത്തുന്നതിനുമുള്ള പാസ്‌ Online ആയി തന്നെ എടുത്തു വെച്ചു

Starting Km - 4888

Ending Km - 4936

Total Trip - 48 Km

Day-1 Aug 9th 2017

9th ഓഗസ്റ്റ്‌ 2017ല്‍ ആരംഭിച്ച ഞങ്ങളുടെ ലഡാക്ക് യാത്രയുടെ മുന്നൊരുക്കങ്ങള്‍ക്കായി ഏകദേശം ഒരു വര്‍ഷകാലത്തെ ചര്‍ച്ചകളും  മൂന്നുമാസത്തെ പ്ലാനിംങ്ങും ആണ് വേണ്ടി വന്നത്. യാത്രക്ക് ആവശ്യമായ എയര്‍ ലൈന്‍ ടിക്കറ്റ്‌, താമസത്തിനായുള്ള ഹോട്ടല്‍ ബുക്കിംഗ്, പിന്നെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്‍ എന്നിവയൊക്കെ മൂന്ന് മാസം മുന്നേ തന്നെ ബുക്ക്‌ ചെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നമ്മടെ കൂട്ടത്തിലെ വിഷ്ണുന്റെ  മഹിന്ദ്ര സ്കോര്‍പിയോ നമ്മുടെ യാത്രകള്‍ക്കായി ഒരുപാട് ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്കൊണ്ട് തന്നേ കാര്‍ എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ ഇത്തരമൊരു യാത്രയ്ക്ക് അത്യാവശം യാത്ര സുഖവും ഓഫ്‌ റോഡ്‌ ഡ്രൈവ് സ്വഭാവങ്ങളും സര്‍വോപരി ആറു പേരും അര മാസത്തെ സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊള്ളന്ന സ്കോര്‍പിയോ തന്നെ നമ്മുടെ രഥം എന്ന് എല്ലാരും തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞതാണ്. ZOOM CAR വഴി പത്ത് ദിവസത്തേയ്ക്ക് 3000KM പരിധിയില്‍ ഇന്ധനം അടക്കം എന്ന പ്ലാനില്‍ ആണ് കാര്‍ ബുക്ക്‌ ചെയ്തത്. 

 

Trivandrum Airport

Inside View - Indigo 6E 945

അങ്ങനെ 9th ഓഗസ്റ്റ്‌ 2017 12:15am ന് INDIGO 6E 945 TRV - COK - DEL വിമാനത്തില്‍ ഞങ്ങളുടെ ഡല്‍ഹിവരെയുള്ള യാത്ര ആരംഭിച്ചു. നല്ല യാത്രയോട് കൂടി ആത്മവിശ്വാസം തരുന്ന ഒരു തുടക്കം ആയിരുന്നു അത്. Make My Trip വഴിയാണ് ഞങ്ങള്‍ മൂന്ന് മാസം മുന്നേ തന്നെ Air Ticket എടുത്തു വെച്ചത്. Return Ticket അടക്കം ഒരാള്‍ക്ക്‌ Rs-7,000/- രൂപയോളം ആയി. Cancel ചെയ്‌താല്‍ Full Refund ലഭിക്കുന്ന Option ലാണ് എല്ലാരുടേം Ticket കള്‍. എടുത്തു പറയേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യം ഞങ്ങളുടെ എല്ലാം Cabin Baggage (22 Inch അളവില്‍ കൂടിയാല്‍ Cabin ബാഗ്ഗജ് ആയി കണക്കാക്കില്ല)  20Kg യില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ എല്ലാവരും ശ്രെദ്ധിക്കുക വഴി അധിക Luggage ന്റെ അധിക ചെലവ് ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ യാത്രകളിലും അത്യാവശ്യം വന്നേക്കാവുന്ന First Aid Kit, Life Support Medicines, Emergency Light, Car Charger, Car Inverter, Car Kettle ഒക്കെ പോലെയുള്ള Emergency Equipment വിമാന യാത്രയില്‍ പലരുടെ Bag കളിലാക്കി. 

 

 

Indira Gandi Air Port Launch New Delhi

വെളുപ്പിനെ 05:45am INDIGO 6E 945 രാജ്യ തലസ്ഥാനത്ത് ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്തു. മുന്‍ നിശ്ചയിച്ച പോലെ ഓരോരുത്തരായി ദല്‍ഹി എയര്‍ പോര്‍ട്ട്‌ന്റെ ടോയിലെറ്റില്‍ വിശദമായ Fresh Up പ്രക്രീയകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി. ട്രിപ്പ്‌ ക്യാപ്റ്റെന്‍ അരുണ്‍ ZOOM CAR പ്രതിന്നിധിയെ ഫോണില്‍ വിളിയ്ക്കുകയും 06:30am ഓടു കൂടി അയാള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ള സ്കോര്‍പിയോ TERMINAL-1 ന്റെ പാര്‍ക്കിംഗ്ല്‍ കൊണ്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഞങ്ങള്‍ ലഗേജ് എല്ലാം എടുത്ത് അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു. മിനിട്ടുകള്‍ക്കകം DL-01-NA-2069 RED നിറത്തിലെ സ്കോര്‍പിയോ അവിടെ എത്തി. അത് വെറും 4000KM മാത്രം ഓടിയ, YELLOW Number Board ഉള്ള ഒരു TAXI PERMIT കാര്‍ ആയിരുന്നു. ZOOM CAR പ്രതിനിധി അവരുടെ പ്രത്യേക നിബന്ധനകള്‍ ഒന്ന് കൂടെ വിവരിച്ചു, ഇന്ധനം കൂടി ഉള്‍പ്പെട്ട പ്ലാന്‍ ആകയാല്‍ ഓരോ തവണ ഇന്ധനം നിറയ്ക്കുമ്പോഴും ബില്‍ വാങ്ങണം, വണ്ടി 120KM സ്പീഡില്‍ കൂടുതല്‍ ഓടിയ്ക്കാന്‍ പാടില്ല, വണ്ടിയ്ക്കുള്ളില്‍ പുകവലി പാടില്ല, വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങള്‍ അനുവദനീയമല്ല. ശേഷം നിബന്ധനകള്‍ ലംഖിച്ചാല്‍ ഫൈന്‍ അടയ്ക്കേണ്ട തുകയെ കുറിച്ചും പറഞ്ഞു. ശേഷം വാഹനം കൈമാറും മുന്നേ അയാള്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നുത് കണ്ട് ഞങ്ങളും വാഹനത്തിന്‍റെ മുഴുവന്‍ ഭാഗങ്ങളും വീഡിയോയില്‍ പകര്‍ത്തി വെച്ചു. തിരികെ കൈമാറുമ്പോള്‍ അനാവശ്യ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാമല്ലോ.

Initial Odo Reading of 1st day

ആദ്യ ദിവസത്തെ യാത്ര ഡല്‍ഹി - മണാലി ആണ് പ്ലാന്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. വെറും 550 KM ഉള്ളു എങ്കിലും Google Map പോലും 14 മണിക്കൂര്‍ കാണിക്കുന്നുണ്ട് വഴിക്ക് കഴിക്കാന്‍ ഒക്കെ ഇറങ്ങുന്നതും റോഡ്‌ ബ്ലോക്ക്‌ ഒക്കെ കൂടി പതിനെട്ട് മണിക്കൂറില്‍ ഓടി എത്തണംഎന്ന കണക്ക് കൂട്ടലില്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍. വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ബാഗുകള്‍ ലോഡ് ചെയ്തു, ഒരു ചെറിയ പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്ക്ശേഷം നേരം വെളുത്താല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന തലസ്ഥാന നഗരത്തിന്‍റെ ഭീകരമായ ട്രാഫിക്‌ കുരുക്കുകളില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാകാനായി ഒട്ടും സമയം പാഴാക്കാതെ യാത്ര ആരംഭിച്ചു. ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ തന്നെ Delhi - Chandigarh എക്സ്പ്രെസ്സ് വേയില്‍ പ്രവേശിച്ചു യാത്ര തുടര്‍ന്നു. ജോലി സംബന്ധമായും മറ്റും കൂടുതല്‍ വാഹനം ഓടിയ്ക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരാള്‍ എന്ന നിലയില്‍ എനിക്ക് ആയിരുന്നു ഒഫീഷ്യല്‍ Driver പരിവേഷം ചാര്‍ത്തി തന്നിരുന്നത്. ഞാന്‍ ആയിരുന്നു മണാലി വരെ ഉള്ള ആദ്യ ദിന ഡ്രൈവ് ചുമതല. ഒരു 08:30am ഓടു കൂടി  Sonapat എന്ന ഇടത്ത് ഒരു Shiv Dhaba എന്നൊരു ധാബയില്‍ നിര്‍ത്തി പൂരി സബ്ജി വട ഒക്കെ ഉള്ള Brakefast പൂര്‍ത്തിയാക്കി. വീണ്ടും യാത്ര തുടര്‍ന്നു. പുതിയവണ്ടിയും, ടയറുകളും നല്‍കുന്ന ആത്മവിശ്വാസം, വേഗ സൂചി മിക്കപ്പോഴും നൂറിനു മുകളില്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. 

 

Breakfast at Shiv Dhaba

Panipat - Karnal - Kurukshhethra ഒക്കെ പിന്നിട്ടു എക്സ്പ്രെസ്സ് വേയില്‍ നിന്ന് Chandigarh ന്റെ ഔട്ടര്‍ ബൈപാസിലേക്ക് തിരിയേണ്ട ഇടം, ഞങ്ങള്‍ അത് ആദ്യം മിസ്സ്‌ ചെയ്തു. പക്ഷെ പെട്ടന്ന് തന്നെ തെറ്റ് മനസിലാക്കി ശരിയായ റോഡിലേക്ക് തൊട്ടടുത്ത അണ്ടര്‍ പാസ്‌ വഴി തിരികെ വന്നു. ശെരിയായ റോഡില്‍ കയറിയപ്പോയെക്കും ഇരു വശത്തും പഞ്ചാബി തനിമയുള്ള ഗോതമ്പ് പാടങ്ങളും ഇടയ്ക്കിടെ കരിമ്പിന്‍ തോട്ടങ്ങളും കണ്ടു തുടങ്ങി. പിന്‍ സീറ്റില്‍ നിന്നും ഉച്ച ഊണിനു മുന്നേ വേണ്ടതിനെ കുറിച്ച് ആവശ്യങ്ങള്‍ വന്ന് തുടങ്ങി. യാത്ര ക്യാപ്റ്റന്‍ അരുണ്‍ Google Map ന്റെ സഹായത്താല്‍ സംഗതി കണ്ടെത്തുകയും റോഡില്‍ നിന്നും 300m ഓളം ഉള്ളിലായിരുന്നിട്ടും ഞങ്ങള്‍ സാധനം വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ശേഷം Kharar എന്ന തിരക്കേറിയ Jn ല്‍ എത്തുമ്പോള്‍ അതാ കൈ കാണിയ്ക്കുന്നു സാക്ഷാല്‍ പഞ്ജാബി പോലീസ്.

വണ്ടി പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തിട്ട് ഡ്രൈവര്‍ Documents ആയി Inspector അടുത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ പേപ്പറുകളും ആയി ഒരു ഔട്ട്‌ പോസ്റ്റ്‌ പോലെ തോന്നിയ കെട്ടിടത്തിനു അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു, കൂടെ ഹിന്ദി നന്നായി അറിയാവുന്ന വിഷ്ണു. എല്ലാ പേപ്പറുകളും പരിശോദിച്ച ശേഷം Inspector ടാക്സി പെര്‍മിറ്റ്‌ ഫീ എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു. സത്യത്തില്‍ ഞാനും വിഷ്ണുവും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുന്നതിനെ മുന്നേ അയാള്‍ 10000 രൂപ പിഴ അടയ്ക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. സത്യത്തില്‍ വിഷ്ണു അവനു അറിയാവുന്ന ഭാഷയില്‍ ഒക്കെ അയാളുടെ കാലുപിടിച്ചു. ഒടുവില്‍ വെറും 220 രൂപ അടയ്ക്കേണ്ട ഇടത്ത് രേഖകള്‍ ഒന്നുമില്ലാതെ 2000 രൂപ അടച്ചു ഒരു വിധത്തില്‍ അവിടെ നിന്നും കഷ്ട്ടിച്ചു രക്ഷപ്പെട്ടു. നടന്ന സംഭവങ്ങളില്‍ എല്ലാവരുടെയും വിശപ്പ് കെട്ടു, പക്ഷെ ഏറെ ദൂരം ചെല്ലും മുന്നേ റോഡ്‌ അരികില്‍ കണ്ട ചെറു പഞ്ചാബി കടയില്‍ നിര്‍ത്തി ബജ്ജി ഒക്കെ പോലെയുള്ള പലഹാരങ്ങള്‍ ഒക്കെ കൊണ്ട് തല്‍ക്കാലം ഒരു ശമനം വരുത്തി എങ്ങനേലും പഞ്ചാബില്‍ നിന്ന് രെക്ഷപ്പെട്ടാല്‍ മതി എന്നായി എല്ലാര്‍ക്കും. 

സത്യത്തില്‍ ZOOM CARകാര് തന്ന വമ്പന്‍ പണി ആയിരുന്നു അത്, WHITE Number Board ഉള്ള RENT A CAR തരുന്നതിനു പകരം അവര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് YELLOW Number Board ഉള്ള TAXI PERMIT വാഹനം ആണ് തന്നത്. അത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഓരോ സംസ്ഥാന അതിര്‍ത്തിയിലും ടാക്സി പെര്‍മിറ്റ്‌ ഫീസ്‌ അടയ്ക്കേണ്ടി വരും. സത്യത്തില്‍ ഇതിനകം തന്നെ HARIANA സംസ്ഥാനം പാസ്‌ ചെയ്തു എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് വേണം കരുതാന്‍.

പഞ്ചാബ്‌ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ആദ്യം എടുത്ത തീരുമാനം ഇനി ഒരോ STATE ലും Boarder Check Post ല്‍ നിര്‍ബന്ധമായും ടാക്സി പെര്‍മിറ്റ്‌ ഫീസ്‌ അടച്ചു തലവേദന ഒഴിവാക്കും എന്നതായിരുന്നു.

ഹിമാചല്‍ പ്രദേശ്‌ Boarder പാസ്സ് ചെയ്തു ഏറെ കഴിയാതെ തന്നെ റോഡിന്റെ രീതി പാടെ മാറി, ഒപ്പം കാലാവസ്ഥയിലും മാറ്റം വന്ന് തുടങ്ങി. പഞ്ചാബിലെ വരണ്ട കാലാവസ്ഥ പാടെ മാറി ഗ്ലാസ്‌ തുറന്നാല്‍ തണുത്ത കാറ്റ് എന്ന രീതിയിലേക്ക് ഒക്കെ മാറി തുടങ്ങി കാര്യങ്ങള്‍. Kiratpur ന്നു തിരിഞ്ഞു ഹിമാചല്‍ ലെ Dehni വരെ ഉള്ള ഇടങ്ങളില്‍ എല്ലാം ഞങ്ങള്‍ ടാക്സി പെര്‍മിറ്റ്‌ ഫീസ് അടയ്ക്കുന്ന ഇടം തിരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അവസാനം ഞങ്ങള്‍ ആ സത്യം മനസിലാക്കി, ആ സംസ്ഥാനത്തിന് സ്വന്തമായി ഒരു ROAD TRANSPORT DEPARTMENT ഇല്ല !!!

REVENUE DEPARTMENT ആണത്രേ വാഹനങ്ങളുടെ രെജിസ്ട്രേഷന്‍ ടാക്സ്‌ എന്നിവയുടെ ഒക്കെ അധികാരികള്‍. അങ്ങനെ ഹിമാചല്‍ലെ ഇല്ലാത്ത റോഡ്‌ പൊളിച്ചു വാരി ഇട്ടിരിയ്ക്കുന്ന മലകള്‍ കയറി കയറി കുറെ ദൂരം ചെന്നപ്പോള്‍ REVENUE വകുപ്പിന്‍റെ ഓഫീസ് കണ്ടെത്തുകയും ഞങ്ങളുടെ കാറിന്റെ 7 ദിവസത്തേയ്ക്കുള്ള ടാക്സി പെര്‍മിറ്റ്‌ ഫീ ആയ 220 രൂപ അടച്ചു Receipt വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഞാനും വിഷ്ണുവും തിരികെ വന്ന് കാറില്‍ കയറുമ്പോള്‍ കിട്ടിയ സമയത്തില്‍ ചാര്‍ജ് ആയ എല്ലാരും ഒരേസ്വരത്തില്‍ പറയുകയാണ്‌, സമാധാനമായി... ഇനി കഴിക്കാന്‍ വല്ല ഹോട്ടല്‍ ഉണ്ടോ എന്നു നോക്കാം.

പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞു നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ആയ ആ മലനിരകളിലെ റോഡില്‍ കൂടെ നമ്മടെ ചങ്ക് സ്കോര്‍പിയോ ഇഴഞ്ഞു വലിഞ്ഞു പതിയെ പതിയെ മല കയറി നാല് മണി സമയം ഒക്കെ ആയപ്പോ അതാ കാണുന്നു Left സൈഡ് ല്‍ ഒരു ബോര്‍ഡ്‌  "HOTEL". പിന്നെ ഒന്നും അവിടെ അങ്ങ് നിര്‍ത്തി, പക്ഷെ Food ഇല്ല ഉണ്ടാക്കി തരാം വെയിറ്റ് ചെയ്യണം. ഒക്കെ. അതിനും തയ്യാര്‍, ഒടുവില്‍ അവിടുന്ന് Fried Rice ഉം Fry ഉം Lazy ഒക്കെ കഴിച്ചു വീണ്ടും മല കയറ്റം. പക്ഷെ ഇപ്പൊ വിന്‍ഡോ തുറന്നാല്‍ പതിയെ തണുപ്പടിച്ച് തുടങ്ങി, താഴെ ആഴമറിയാത്ത കൊക്കകളില്‍ പഞ്ഞികെട്ടുപോലെ മൂടല്‍ മഞ്ഞു പരന്നു തുടങ്ങി.

Just after Lunch

എത്രയും വേഗം Mandi എത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ വീണ്ടും യാത്ര തുടരുകയാണ്. ഇപ്പൊ പഴയത് പോലെ അല്ല റോഡ്‌ കുറച്ചു നന്നായിട്ടുണ്, ഇടയ്ക്കിടെ പണി നടന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കയാണ്, അതായത് നല്ല റോഡില്‍ വേഗത്തില്‍ ഓടുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധ വേണം, നല്ല റോഡ്‌ എപ്പോഴേലും ഒരു ചീത്ത കുഴിയില്‍ അവസാനിച്ചേക്കാം. കൂട്ടിനു മഴയുംതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. തണുപ്പ് കൂടി കൂടി വരുന്നുണ്ട് ഏതാണ്ട് 09:00pm ഞങ്ങള്‍ Mandi Town ല്‍ എത്തി, അത്ര വലിയ നഗരം ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും അപാരമായ Traffic Block ആണ് ഞങ്ങളെ കാത്തിരുന്നത്. Traffic Block ന്റെ തലസ്ഥാനമാണ്‌ Mandi എന്ന് തോന്നി പോകും. വണ്ടിയില്‍ ആവശ്യമായ ഇന്ധനം നിറച്ചു എങ്കിലും ഉള്ളിലുള്ള ആള്‍ക്കാരുടെ ഒക്കെ ഇന്ധനം ഇതിനകം തന്നെ തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആള്‍ക്കാരുടെ ഇന്ധനം വാങ്ങാന്‍ ഉള്ള അന്വേഷണം ശെരിക്കും ഞങ്ങളെ ചുറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു. Mandi യിലെ ഒരു മാതിരിപ്പെട്ട One Way സംവിധാനങ്ങള്‍ ഒക്കെ തെറ്റിച്ച് ഒടുവില്‍ ഒരു Street ന്റെ അറ്റത്ത്‌ കട കണ്ടു പിടിച്ച് സാധനം വാങ്ങി വീണ്ടും One Way നിയമ ലംഖനം നടത്താതെ Mandi മുഴുവന്‍ ചുറ്റി കറങ്ങി Manali റോഡില്‍ തിരികെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും മണി 10:00pm ആയി.  

Bias നദി റോഡിന്‍റെ ഇടതു വശത്ത് കൂടെ കുലംകുത്തി പാഞ്ഞു ഒഴുകുകയാണ്. കുത്തികയറുന്ന തണുപ്പും, കുറ്റാകുറ്റിരുട്ടും, ഒന്നും കാണാന്‍ കഴിയാത്ത മഴയും. Manali വരെ ഇനിയും 2 മണിക്കൂര്‍ യാത്ര സമയം Google Map കാണിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. സാഹചര്യങ്ങളുടെ വെളിപാട് ഒരു വേള ഈ രാത്രി Mandi ല്‍ യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ചു ഇവിടെ ഇന്ന് Stay ചെയ്യുന്നതിനു വരെ ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് ചിന്തിപ്പിചിരുന്നു. കാരണം ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ യാത്രകളിലും മുന്‍ഗണന "Safety First" എന്നതായത്‌ കൊണ്ടാവാം. അതിനിടയ്ക്ക് നേരത്തെ തന്നെ Manali ല്‍ ബുക്ക്‌ ചെയ്ത Hotel ല്‍ അരുണ്‍ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ തിരക്കുന്നതും എനിക്ക് കേള്‍ക്കാം, നമ്മള്‍ ഇത്ര ഒക്കെ വൈകും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത കൊണ്ട് Dinner വരെ അവിടെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കൂട്ടത്തിലെ കാരണവര്‍ വിജീഷ് അണ്ണന്‍ പിന്‍ സീറ്റിലെ ഗഹനമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു ചോദ്യം എന്ന നിലയില്‍ സാരഥിയായ ആയ എന്നോട് ചോദിച്ചു, ഇക്കാര്യത്തില്‍ അനീഷിന്റെ Opinion ആണ് പ്രധാനം താന്‍ എന്ത് പറയുന്നു.

അതൊരു ഒന്നൊന്നര ചോദ്യം ആയിരുന്നു. വഴി അത്ര ഭയങ്കര മോശം അല്ല എന്നാല്‍ ഒട്ടും പരിചയം ഇല്ലാത്തതും. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു സ്വയം ഇന്ധനം നിറയ്ക്കാത്ത ഒരാള്‍ Navigator ആയി Co-Driver Seat ല്‍ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഓക്കെ ആണ് എന്ന്, ഓടിച്ചോളാ എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ എല്ലാരും ആത്മാവിനു ശാന്തി കൊടുക്കാന്‍ എവിടെയോ ഒന്ന് ഇറങ്ങിയശേഷം കൂട്ടത്തിലെ പച്ച മനുഷ്യനായ വിഷ്ണു Co-Driver Seat ല്‍ എത്തി. ഏറെ താമസിയാതെ Bias നദിയെ ക്രോസ് ചെയ്തു ഒരു പ്രധാന Deviation വന്നു, അവിടം കഴിയവേ അതാ 2.8 KM ഓളം ദൂരം വരുന്ന Aut തുരംഗം ആണ് മുന്നില്‍. Pandoh എന്ന സ്ഥലത്താണ് ഇത് അവസ്സാനിക്കുന്നത്. അവിടെ പുതുതായി വരുന്ന Hydro Electric Project ല്‍ എന്റെ സ്കൂള്‍ കാലത്തെ ഉറ്റ സുഹൃത്തായ Anoop Unni ഉണ്ട്. ആ Dam പ്രോജെക്റ്റ്‌ Voith Hydraulics ന്റെ Project ആണ്. അവന്‍ Voith Hydraulics ന്റെ  സീനിയര്‍ മാനേജര്‍ ആണ്, കുറെ കാലം കുടിയേ അവിടെ ഉള്ളു അതുകഴിഞ്ഞ് ഒഡിസ്സയിലെ പുതിയ Project ലേയ്ക്ക് പോവാണ്. സ്കൂള്‍ കാലത്ത് എന്റെ വീട്ടില്‍ എന്റെ ഒപ്പം വീട്ടില്‍ നിന്ന് പഠിച്ച ചങ്ക്, ഈ യാത്രയെ പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോഴേ അവന്‍ അവിടെയ്ക്ക് ചെല്ലാതെ പോകരുതേ എന്ന് പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷെ മഴയും മഞ്ഞും റോഡും കൂടി പണി തന്ന ഈ യാത്രയില്‍, തൊട്ടു മുന്നില്‍ അടുത്ത എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്‌ എന്ന് കൂടി അറിയാത്ത യാത്രയില്‍ എങ്ങനെയും ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്ത് എത്തുക എന്ന ഒരേ ഒരു ആഗ്രഹം മാത്രമേ ഉള്ളു ബാക്കി.

Aut തുരംഗം കഴിഞ്ഞതോടെ Bias നദി ഇപ്പൊ വലതു ഭാഗത്താണ്, ഒപ്പം പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഭീകര ശബ്ദത്തോടെയാണ് അത് നമ്മളോടൊപ്പം ഒപ്പം ഒഴുകുന്നത്‌. ഇപ്പോള്‍ Google Map പ്രകാരം ശരാശരി വേഗം 40kmph ല്‍ താഴെയാണ്. പക്ഷെ തുരംഗം കടന്ന് കഴിഞ്ഞു റോഡിന്റെ സ്വഭാവം പിന്നെയും ശോകം. ഇരുട്ടില്‍ ഉയരം അറിയാന്‍ പറ്റാത്ത അത്ര ഉയര്‍ന്ന പൈന്‍ മര കുന്നുകള്‍. ഏറെ ഒന്നും പിന്നിട്ടില്ല റോഡിന്റെ സ്ഥിതി അതീവ ഗുരുതരമായി തുടങ്ങി. രണ്ടു മൂന്ന് ഗിയറുകള്‍ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിയു, മുന്നിലേക്ക്‌ കാണാന്‍ ആവാത്ത മഴയും. കുണ്ടും കുഴിയും താണ്ടി ചെല്ലുമ്പോള്‍ അതാ ഒരു Road Block, അത്ര വലുതല്ല. ഏറിയാല്‍ ഒരു ആറോ ഏഴോ വണ്ടി മുന്നില്‍, ആദ്യം Wiper പിന്നെ Head Light എന്നിങ്ങനെ ഓരോന്നോരോന്നു ഓഫ്‌ ചെയ്തുകൊണ്ട് ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു. പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ്.

ബാക്ക്സീറ്റിലെ ആത്മാക്കളെല്ലാം ഭയങ്കര ഉറക്കം, നദിയുടെ അലര്‍ച്ചയും മഴയുടെ തേങ്ങലും കാരണം അവരില്‍ പലരുടെയും കൂര്‍ക്കം വലി കേള്‍ക്കുന്നില്ല എന്നേ ഉള്ളു. നോക്കു ക്ഷമ നശിച്ച വിഷ്ണു എന്താണ് മുന്നിലെ Block നു കാരണം എന്നറിയാന്‍ മഴയത്ത് ഇറങ്ങി പോകയാണ്. അവന്‍ എന്നോട് Head Light ഓണാക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. മഴയത്ത് അവന്‍ നടന്നു പോകുന്നത് എനിക്ക് കാണാം തിരികെ വരുന്നതും. ഡോര്‍ തുറന്ന് അകത്തു കേറി ഹോ ഹൊ ഹോ... എന്ന തണുപ്പിന്റെ കോട്ടുവ ഇട്ട അവന്‍ പറയുന്നു, അളിയാ പണി കിട്ടി, കുന്നിടിഞ്ഞു വീണതാണ് നീ വില്‍ക്കുന്ന പോലെ എന്തൊക്കെയോ മണ്ണ് മാന്തികള്‍ അവിടെ പണി എടുക്കുന്നു. എപ്പോ ശെരിയാവും എന്നറിയില്ല. 

മൊത്തത്തില്‍ ഒരു അര മണിക്കൂര്‍, മുന്നിലെ വണ്ടികള്‍ പതിയെ നീങ്ങിതുടങ്ങി, കൂട്ടത്തില്‍ ഞങ്ങളും. അവിടെ ഒരു കുന്നിന്റെ കുറെ ഭാഗം അപ്പാടെ മരങ്ങളോടും കല്ലുകളോടും ഒക്കെ കൂടെ ഇടിഞ്ഞു ഒഴുകി താഴേക്ക്‌ വന്നിരിക്കയാണ്. ഒരു വിധത്തില്‍ ചെളിയില്‍ പുതയാതെ നമ്മടെ വണ്ടി അവശിഷ്ട്ടങ്ങള്‍ താണ്ടി മറുകര എത്തി. അതേ മഴ, ഇടയ്ക്കിടെ നേര്‍ത്ത കോട മഞ്ഞ്, ഇങ്ങനെ വണ്ടി ഓടി കൊണ്ടേ ഇരിക്കേ അങ്ങിങ്ങായി ചില Resort കള്‍ Hotel കള്‍ എന്നിവയുടെ Name Board കള്‍ ഒക്കെ കണ്ടു തുടങ്ങി.

വിഷ്ണു പതിയെ നമ്മുടെ ക്യാപ്റ്റന്‍ അരുണിനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി, ഡേയ് നമ്മുടെ ഹോട്ടല്‍ Location Google Map സെറ്റ് ചെയ്യടെ. അരുണ്‍ Google Map ല്‍ സെറ്റ് ചെയ്ത Map ല്‍ Manali 20KM എന്ന് കാണിയ്ക്കുന്നു. Manali എത്തുന്നതിനു 1km മുന്നേ Left തിരിഞ്ഞു, അകത്തോട്ടു 500m ചെന്നപ്പോ അതാ ബോര്‍ഡ് കണ്ടു. Tree Hill Cottages, Kanyal Villas, Manali.

ഇപ്പോള്‍ സമയം 12:30am, യാത്ര തുടങ്ങി ഏതാണ്ട് 24 മണികൂര്‍ കൃത്യം പിന്നിട്ടു, വിഷ്ണു പതിയെ ഇറങ്ങി ഗേറ്റ് തുറന്നു. ആ സൈഡ് റോഡ്ന്റെ Left Side ലെ ഹോട്ടല്‍ ഗേറ്റ് ലേയ്ക്ക് നമ്മുടെ ചങ്ക് സ്കോര്‍പിയോ ഇന്നത്തെ യാത്ര കഴിഞ്ഞു പതിയെ കയറ്റി, അകത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞതും Head Light വെട്ടത്തില്‍ കാണുന്നത് നിറയെ കായ്ച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ആപ്പിള്‍ മരങ്ങള്‍.

വണ്ടി നിര്‍ത്തി ഇറങ്ങിയതും. കിടിലന്‍ തണുപ്പ്. Luggage എടുത്ത് Check In ചെയ്തു. രണ്ടു റൂം ആണ് ബുക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്നത് നല്ല വൃത്തിയുള്ള ഹീറ്റര്‍ ഒക്കെ ഉള്ള റൂം. ഒരു രേക്ഷേം ഇല്ല സൂപ്പര്‍. ഡിന്നര്‍നോടൊപ്പം എനിക്കായി കൂടെ ഉള്ളവര്‍ വാങ്ങി കരുതിയ സ്നേഹ ഇന്ധനം കൂടി ആവശ്യത്തിനു നുകര്‍ന്ന് പുതപ്പിനടിയിലെയ്ക്ക് ഒന്നാം ദിവസം.

Starting Km - 4304
Ending Km - 4888

Total - 584 Km